بن برهان الدين حلبى شافعى ، مدارج عبد الحق دهلوى ، معارج النبوة ملا معين مسكين هروى ، شواهد النبوه جامى ، روضة الصفا محمد بن خاوند شاه ، روضة الاحباب جمال الدين محدث ، حبيب السير خواند مير ، ناسخ التواريخ محمد تقى خان سپهر و ديگر مصادر ، جمع آورى نموده و در اثناى مطالب اشعارى به فارسى از خود نيز آورده است . او در آخر كتابش در بارهء تاريخ ختم كتاب چنين نوشته : « در سنهء 1291 هجرى قدسى براى فرزندان خود ابوالقاسم و ابوالحسن تأليف نمودم و سنهء 1305 ق نظر ثانى نمودم . . . و چون صرف يك نسخه قلمى من بود اين نسخهء ثانى در ماه ربيع الثانى 1310 ق در باغ روح افزا واقع جلوخانهء شوكت محل نواب بهوپال به تحرير آوردم و به هر دو پسر خود يك يك نسخه دادم » . آغاز : بسمله . الحمد لله الذى لايدركه الحواس و لا يقاس بمقياس القياس . . . بعد از اين بر ضمير مردان نيك نهاد مخفى و محتجب مباد كه به فرمايش بعضى دوستان كمترين بندگان خدا همنام علم برادر سيد الشهدا اين رساله از هرچه دانم بهتر . نوع خط : نستعليق - / نسخ . كاتب : عبدالمجيد دهلوى . تاريخ كتابت : ربيع الثانى 1310 ق . به اهتمام : محمد عبدالمجيد مالك مطبع انصارى . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ بعد از پايان كتاب چند تقريظ خاتمه طبع و تأليف آمده ، بدين ترتيب : - / تقريظ سيد عبدالله شطارى از اولاد غوث بى لوث گواليادرى ( متوفاى 27 ذيحجه 1295 ق در بهوپال ) ، به نثر فارسى ، در شش سطر ، كه در تاريخ 1291 ق ، تحرير نموده اند ( ص 103 ) ؛ - / تقريظ سيد جعفرى صاحب منشى امجد على اشهرى ، به نظم و فارسى ( ص 103 ) ؛ - / تقريظ منشى سيد جعفر بن حكيم سيد عباس ديوبندى ، به نثر فارسى ( ص 104 ) ؛ - / تقريظ مفتى رسول صاحب بهوپالى فرزند مفتى فضل الله نبيرهء مفتى خير الله ، به نثر فارسى ( ص 104 ) ؛ - / تقريظ مولوى محمد عبدالمجيد مالك مطبع انصارى ، به نظم و نثر فارسى ( ص 110 - / 105 ) ؛